Fluisterverhalen             
mei 2017

‘Een heel andere kijk’

 Nou daar ging ik dan uiteindelijk: op naar de Pearl om mijn supersonische bril op te halen.

Wel spannend hoor en een heel kostbare uitgave: want zou hij wel bevallen…?

Je hoort er de meest enge verhalen over: van misselijk worden, hoofdpijn krijgen , op de trap misstappen enzovoorts…

Gelukkig hadden de jonge verkopers mij verzekerd dat als het wèrkelijk niet zou gaan, ik de bril terug kon brengen en het bedrag aan andere glazen en eventueel een bril erbij mocht besteden.

Dat was dus een hele geruststelling, want ik had al behoorlijk lang gewacht met deze aankoop en het leek me, als het zou lukken ideaal.

Immers het is met 2 brillen een heel gehannes, de touwtjes zitten altijd in de war of laten los en het was mij al meerdere keren overkomen dat ik na het afrekenen bij de supermarkt de bril van mijn neus afwierp en deze een eind de winkel invloog, in het karretje van iemand anders terechtkwam of achter de kassa verdween.

Niet handig dus en zo stapte ik vol goede moed en hoop op een succesvolle afwikkeling de brillenzaak binnen.

“Mooie bril uitgezocht mevrouw”, sprak de jongeman geruststellend en poetste de aantekeningen van de glazen af, hij maakte de ‘oortjes’ nog wat ronder en plaatste

de nieuwe aanwinst op mijn neus. Ik keek naar voren, vond het uitzicht wat heen en weer deinen totdat ik een vast punt had gevonden, keek opzij, maar daar was het zo mistig dat ik dacht; oh lieve hemel ze hebben er verkeerde glazen ingezet!”

De verkoper duwde mij een stukje tekst in de handen en zei: ‘lees maar eens voor’.

Dus aarzelend begon ik: ‘het bedrag wat op uw waardebon staat, geldt als korting…’ en vervolgde terwijl ik een lichte paniek voelde opkomen: “Ik kan alleen het midden van de zin maar lezen en de letters dansen.”

Geduldig antwoordde de verkoper: “Maar mevrouw u moet uw hoofd ook bewegen, want aan de zijkant zit die vervorming waar we het over gehad hebben.

Weet u wel… hoe duurder de gazen hoe minder vervorming en hoe meer kijkruimte in het midden en het wiebelen daar went u wel aan.”

Tjonge wat was ik blij dat ik niet de goedkoopste, maar een middenklasse had gekozen en dat kon ook mooi omdat er een actie gold van dubbele leeftijdskorting op de glazen.

Maar goed de boodschap was duidelijk: het hoofd moet meedraaien, niet alleen met het leesgedeelte, maar ook met het normale kijkgebeuren en dat is natuurlijk een prima gymnastiek voor de nekspieren.

Toch was ik wel een beetje geschrokken door die mistige zijkanten en dacht: ‘ik ga hem morgen wel opzetten en verder uitproberen.

Ik wilde die middag nog meer boodschappen doen en toen ik weer op de fiets wilde stappen, kwam er een gevoel van ‘kom op, dat kun je wel’ over me en ik heb

de nieuwe bril meteen in gebruik genomen.

Dat ging aardig goed, bij Ter Stal kon ik er prima mee pinnen, hetgeen zonder bril meer een kwestie van uittellen is en ik ging op weg naar de Aldi.

Ik liep netjes recht door de winkel volgens mij, probeerde zoveel mogelijk mijn hoofd mee te draaien als ik ergens naar keek en oefende op de prijskaartjes die onder de producten staan.

Uiteindelijk stond ik in de rij voor de kassa en vroeg me af op welke afstand ik nou

het best de sigarettenmerken en de kleine lettertjes op de pakjes zou kunnen lezen, dus mijn hoofd ging zo van hoog naar laag en heen en weer. De kassabediende sloeg mij blijkbaar al een tijdje gade, want hij vroeg opeens: “Mevrouw daar, gaat het wel goed met u?’

Ondertussen schoof hij de artikelen van mijn voorgangers van voor naar achter door waarbij hij met zijn lichaam van rechts naar links ging en omdat ik al een beetje duizelig was van het focussen flapte ik er tot grote hilariteit van de omstanders uit:

“Meneer even stil blijven zitten dan kan ik u scherp stellen.”

Dus ja, iedereen was meteen bij de les, eens een juf, altijd een juf nietwaar…, de mevrouw vooraan die net aan het afrekenen was zei: “ Multifocaal zeker hè en hoe lang al dan? Oh…pas net opgezet…!”

Nou…..haar man had er absoluut niet aan kunnen wennen, hoe graag hij ook wou en hoe hard hij zijn best ook deed: altijd hoofdpijn en werkte nu weer met 2 brillen.

‘Maar’, zei ik toen ook ter geruststelling van mezelf: ‘je kan hem weer terug brengen als het niet gaat.’

NOOIT VAN GEHOORD!! ” sprak de mevrouw die net voor mij aan de beurt was op zo’n stellige toon, dat zowel de omstanders als ikzelf even dachten dat ik deze mogelijkheid dan vast verzonnen had….

Een heel vriendelijke meneer achter mij deed ook nog een duit in het zakje, hij wees op zijn bril: “ Kijk varifocale glazen, ik moet ze van de dokter op”, waarom dat moest daar ben ik niet achter gekomen.

Het grappige van de hele situatie was dat er 1 hele lange rij voor 1 open kassa stond en je zag het multifocale onderwerp zich als een golfbeweging naar achteren verspreiden. Iedereen had er wel iets over te zeggen en vanuit de achterhoede werd mij veel succes ermee gewenst, geroepen dat het vast wel zou lukken en dat men vond dat hij me goed stond.

Daarover kun je natuurlijk van mening verschillen, mijn kinderen hadden om een brilselfie gevraagd en toen ik die geappt had, kreeg ik van mijn zoon de twijfelachtige boodschap: wat een knapperd..! terug en mijn dochter, die overigens mee was geweest om het montuur uit te zoeken, schreef: staat je goed, maar je kijkt wel wat bescheten…vond ikzelf eigenlijk reuze meevallen…!

 Maar goed ik leerde ‘anders te gaan kijken’ en heb ondertussen net zo’n elastische nek als zo’n wiebelfiguurtje op de hoedenplank.

En werkelijk waar: als ik de bril ‘s ochtends opzet en naar buiten kijk is het net of iemand in een fractie van een seconde de ramen heeft gezeemd en als ik ga wandelen is het gras nòg een tikje groener geworden.

Alleen achter de computer zet ik mijn losse leesbril liever op, want om multifocaal op het scherm te kunnen kijken zou ik mijn bureaustoel op de hoogste stand moeten zetten en ik vind het heerlijk om lekker laag en achterovergeleund mijn verhaaltjes te tikken.

Het bedrag van de waardebon heb ik inmiddels ontcijferd en ingeruild voor een extra computerbril en het enige wat op dit moment nog in mijn assortiment ontbreekt is een 3-D bril met aangepaste glazen…

 

Dus lieve mensen wat mij betreft: allemaal aan de multifocaal!!