Fluisterverhalen             

 

Eekhoorntjes  

 

 Ik zie in een bos mensen als eekhoorntjes rondjes rennen,

zoveel te doen, geen tijd om zichzelf te leren kennen!

In deze drukte zie ik vele verzamelingen ontstaan,

waarmee de mens denkt verder op zijn pad te gaan.

Status en geld, grote bergen kennis zitten erbij

en voor de stapel liefde en vriendschap staat een lange rij.

 

Maar vanuit het bos stijgen langzaam vraagtekens omhoog

en emoties vertroebelen de kleuren van een heldere regenboog.

Want huist niet in ieder mens het onvermijdelijk knagen

van de vele al oeroude vragen,

simpelweg over het waarom en het hoe,

waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe?

 

De gedichtjes hier als nootjes aangereikt,

zijn voor de mens die al wat verder kijkt.

Ze zijn misschien niet gemakkelijk te kraken

maar als u voelt dat ze u toch ergens raken

en u durft zich ervoor open te stellen,

dan zult u merken dat ze u iets willen vertellen.