Fluisterverhalen             
 
 
 

Dekaberen deel 3

Maar het was nog een hele kunst om een paar van deze betaalbare Dekaberen te bemachtigen hoor en dat is me maar net op het nippertje gelukt!

Want ik ben blijkbaar niet de enige berenliefhebber in de regio, nee er bleken zelfs heel veel gegadigden voor te zijn.

Toevallig liep ik de berenboel in de supermarkt tegen het lijf, had er ‘s zondags eentje in het beige gekocht, appte er een foto van naar mijn dochter (die ook het beregen heeft geërfd ) en ja die wilde er meteen ook eentje, maar dan in de kleur van haar bank. Toen ik de maandag erop na een wandeltocht nog een paar extra beren bij de Dekamarkt wilde halen waren er alleen nog maar 2 witte en 2 donkergrijze over!  De grijze was precies in de kleur van dochter haar bank en ze kostten maar € 4,95 , dat is ongeveer 3 beren voor de prijs van 1 en mijn plan was dan ook om er nog 3 bij te kopen, kon ik even vooruit!

Maar zoals mij wel vaker overkomt zat mijn pinpas op dat moment in een portemonnee die ik niet bij me had. Dus ik in de winkel aan het graaien in mijn buideltasje, maar met alle muntjes die ik tussen de hondenbrokjes vond kwam ik maar tot € 9,20, verdorie moest ik eerst weer terug naar huis!

Tegenover de mand met het restant aan beren stond een hele grote man mij aandachtig tijdens deze telling gade te slaan, alsof de uitkomst ook voor hem van belang was.

En ja hoor, terwijl ik nog pontificaal voor die mand met beren bezig was mijn geld te verzamelen griste hij er onder mijn neus een grijze en een witte uit: “Voor de kleinkinderen!”, riep hij nog even van over zijn schouder terwijl hij er snel met zijn winkelwagen vandoor ging. Als de wiedeweerga heb ik de laatste 2 beren onder de arm genomen en ben op een medewerkster afgestapt; ja dat waren toch echt de laatste beren, ‘ze gaan als zoete broodjes mevrouw’, maar deze 2 mochten wel even bij haar op de kar zitten tot ik genoeg geld bijeengesprokkeld had.

Ik zag dat vanachter het koffie- en theerek de lange meneer stiekem naar ons stond te gluren en dacht; die heeft vast meer dan 2 kleinkinderen en heb de medewerkster wel even ingelicht dat deze boom van een opa op mijn beren zat te azen, maar ze beloofde goed op ze passen.

Toen naar buiten in de hoop dat er in de auto nog wat kleingeld te vinden was en wat een geluk, met alles wat ik vanuit de vakjes en klepjes bij elkaar wist te scharrelen, kwam ik nota bene uit op € 10.50, dat was genoeg voor de 2 beren en daarmee kon ik ook nog een lekker broodje kopen.

Terug in de winkel zaten Jut en Jul keurig op de voorraadkar op me wachten en laat de langbenige opa nou precies naast mij in de rij bij de kassa’s komen te staan. Wijzend op de beren in mijn armen zei ik plagend: “Voor de kleinkinderen meneer, alleen heb ik er wel 6 !!” waarna hij een beetje schaapachtig

van mij weg keek.

Zo ben ik 2 beren rijker naar huis gaan, waar ik ze met de beige beer erbij even als trio op de foto heb gezet.

Daarna ging de grijze beer zoals gezegd naar mijn dochter die er een heel nieuw fenomeen mee in het leven heeft geroepen namelijk : de Bankbeer….( afgekort BB)

Dit blijkt een breed inzetbare beer te zijn met een zeer gevarieerd takenpakket.

Want waar kinderen heden ten dage al snel te groot zijn voor een ‘normale’ beer en volwassenen zich natuurlijk te oud voelen voor een beer is het inzetten van een Bankbeer dan weer een heel ander verhaal. Als ik even een paar puntjes uit zijn functiebeschrijving mag noemen:

De BB               - is altijd thuis

                          - heeft een hoge aaibaarheidsfactor

                          - keurt niets en niemand af

                          -fungeert als luisterend oor

                          -maakt geen onderscheid tussen

                            groot of klein

                          -biedt troost bij teleurstelling/

                            tegenslag of ziekte

                          -etc. etc. etc.

 
 

Nou, zò’n Bankbeer…. die gun je toch iedereen?!

Ik zie het er zelfs nog van komen dat de BB zo ingeburgerd raakt

dat wanneer er in de toekomst iemand bij je op bezoek komt en

hem niet zo snel kan ontdekken, vraagt:

”Goh waar is jullie BB, ik zie hem nergens!”

En dat jij dan antwoordt:

“Oh die is even naar de BB salon voor zijn opfrisbeurt!”

 
                    Want ja zelf wassen doet dan natuurlijk niemand meer….