Fluisterverhalen             
 
 
 
januari 2018  Kleine ergernissen en Blue 

Er zijn van die kleine ergernissen die op je pad komen en als je dan moe van de feestdagen zou zijn, het heel somber weer is en je goede voornemens in de praktijk toch wat lastig uitvoerbaar blijken, ja dan schijn je een aardige prooi voor Blue Monday (deprimaandag) te zijn. Dit jaar valt ie vrij vroeg en komt de formule uit op:

 

[ Weer+( Schuld Maandsalaris) x Afstand Kerst (²) Goede Voornemens) ]

____________________gedeeld door______________________                     =  15 januari                                                                                                                             

                             Motivatie x Actiezin

 

Je ziet ‘t: een kind kan de was doen, zo logisch als maar wat, ik had het zelf kunnen bedenken!!

Maandag de 15e is het al raak, dus heb ik mezelf even flink toegesproken:

 “ Anne pas nou op met die irritaties, laat ze niet groter groeien!”

Want daar ik niet uitbundig gefeest heb, bij weer en wind toch gewoon naar buiten trek en goede voornemens er bij mij uit bestaan om me zo min mogelijk ergens druk over te maken, zouden deze kleine ergernissen mij op deprimaandag eventueel nog nèt de das om kunnen doen.

Vandaar dat ik ze maar gewoon even ventileer en om met de meest recente te beginnen: gisteren had ik na een rondje Bussloo spontaan een boodschap gedaan en dus geen tas meegenomen. Na afloop parkeer ik de auto op het achterwoonerf , waar de honden er prima uit kunnen springen en onaangelijnd het paadje tussen de schuren richting eigen tuin wel weten te vinden. Ik had de boodschappen keurig in mijn armen opgestapeld tot ik midden op het erf struikelde waardoor de bak kwark eraf mieterde en op de stenen uit elkaar spatte.

Deze actie ontsnapte bepaald niet aan de aandacht van de honden die als zeer bedreven opruimhulptroepen de witte lading op de stoep voor mij gingen wegwerken.

Dit nam natuurlijk enige smikkel- en smultijd in beslag, maar toen de beestjes daar druk doende mee waren kwam er vanaf het andere eind van het erf een auto aanrijden. En niet zo zachtjes……, terwijl je op een woonerf alleen maar stapvoets mag rijden bleek deze auto absoluut niet van zins ook maar iets af te remmen voor mij en de honden die het voertuig verschrikt met flinke vaart zagen naderen.

Ik kon nog net de opgeraapte boodschappen opnieuw laten vallen en de honden bij de halsband grijpen om ze weg te sleuren. Terwijl door mij heen schoot dat er dan waarschijnlijk een jong iemand met grote haast achter het stuur zou zitten kon ik in het voorbijgaan nog net een glimp opvangen van het gezicht van de bestuurster die nota bene zo’n beetje van mijn leeftijd was…Ik was volkomen verbouwereerd en begreep niet waarom de vrouw totaal geen rekening hield met dat er op een woonerf altijd van alles kan gebeuren en opduiken…misschien helemaal in beslag genomen door allerhande irritaties…??

En nou ja, nu ik het zo opschrijf was mijn eigen ergernis hierover eigenlijk wel van een behoorlijke proportie.
Mijn volgende ongenoegen sluit hier uitstekend bij aan, want wat is namelijk het geval, ik wandel vaak met de viervoeters op een achteraf paadje, waar zo nu en dan een fietser voorbij trapt die even rustig aan doet tot ik de honden bij me geroepen heb en heel af en toe een verdwaalde racefietser langskomt. Zolang de racefietsers en groupe willen passeren gaat dat prima: de voorste roept iets waardoor ik gealarmeerd ben en aan de kant ga zodat ze er langs kunnen.

Maar… die einzelgänger die roept niet, die belt niet, die remt niet, die sprint in volle vaart door en passeert soms zo rakelings dat ik me het leplazarus schrik.

En dan kan het aan mij liggen hoor…, maar hij ziet toch ook wel dat daar honden  lopen en snapt toch ook wel dat het levensgevaarlijk is om daar met een vaart van 20 à 30 kilometer vlak langs heen te racen, niet alleen voor die honden maar net zo goed voor hemzelf…!!!

Moet ik wel eerlijk bekennen dat ik een enorme hekel aan die lonely cyclisten heb:

een overblijfsel van de frustratie uit mijn jeugdjaren toen ik nog op mijn mobyletje rondreed en er regelmatig zo’n racer aan mijn achterspatbord kwam kleven die dan, ondanks mijn ontwijkingsmanoeuvres, kilometers lang aan dat brommertje bleef plakken. Want kijk dat ik officieel die honden daar niet los mag laten dat weet ik natuurlijk best en toen er een paar jaar geleden plotsklaps een hele vrouwenvereniging op de fiets achter mij opdook en ik kleine Sam kwijt was, vond ik dat heel vervelend.

Ik hoor die ene mevrouw nog roepen:

 “Hie sprink mien biena veur de fietse!” en toen heb ik natuurlijk heel hard ‘sorry’ terug gebruld.

Maar dat is ook al weer een tijdje geleden en om nu voor die zeldzame lonely racer en het jaarlijkse uitje van de vrouwenclub de dieren de rest van het jaar aan te lijnen, dat gaat mij veel te ver, dat doe ik dus niet.

Rest mij nog 1 klein ergernisje te benoemen dat even naar boven kwam piepen toen Youp van ’t Hek het tijdens zijn oudejaarsconference had over vrouwen met honden.( waarvan ik er natuurlijk ook een ben…) Die vrouwen stonden dan volgens hem met elkaar te teuten over hun rashonden waarmee ze allemaal op gehoorzaamheids- of behendigheidstraining zaten etc. kortom Youp vond die vrouwen maar verschrikkelijk. Nou ik zag het plaatje wel voor me hoor, want ik kom ze af en toe tegen, gelukkig zijn de meesten ècht niet zo, maar het gebeurt dat er enorm wordt gepocht over dit of dat ras, over trainer zus of zo of over het perfecte gewicht van de hond. En als ik dan langskom met mijn ietwat mollige bastaardjes worden deze met geen blik waardig gekeurd of mochten ze mij het eerst hebben ontmoet en toch even een praatje hebben aangeknoopt: zodra er een rashond aankomt verdwijn ik uit beeld.

Tja dat zijn wel zo’n beetje de kleine ergernissen die ik even wilde ventileren om zo hopelijk Blue Monday 15 januari 2018 frisch und frölich het hoofd te kunnen bieden.

Maar wat vind je ervan als we Blue Monday nou eens omdopen tot Mopper Maandag en dat iedereen die dag ongestraft al zijn kleine ergernissen mag spuien…??

Kunnen we dinsdag 16 januari allemaal weer opgeruimd verder om er een kleurrijk jaar van te maken!!