Fluisterverhalen             

november 2019  Beter-betweters…

Ik had al een tijdje gespaard voor een nieuw matras, want de mijne stamt nog uit de vorige eeuw en was dus echt aan vervanging toe. In het midden was er een behoorlijke kuil ontstaan en zo langzamerhand ging mijn rug toch wat opspelen.

Dus ik op weg naar Beter Bed. Die naam sprak mij aan en ik had veel goede dingen over hun service gehoord en gelezen. Ik had me op Internet al aardig georiënteerd en bovendien was die week het prijzenfestival van 25% korting. Dus ik stap de winkel binnen om een kijkje te nemen bij de matrassen. Al snel komt er een alleraardigste verkoopster op me af die me vraagt waar ik naar op zoek ben in een nieuw matras? Nou ja, lekker slapen was eigenlijk wel de bedoeling en toen kwam de vraag over mijn slaaphouding. En je kunt het geloven of niet: ‘ik slaap al 65 jaar lang op mijn buik en dat is dus helemaal verkeerd!’ ‘Daar krijgt u klachten van mevrouw’ en hoogste tijd dus om dat te gaan veranderen. ‘Probeert u dit matras maar eens even uit, het is lekker stevig en dan wil ik u graag op uw zij zien’. Terwijl ik op mijn zij op het bed ga liggen, hurkt de verkoopster als een ware kenner links en rechts van mij neer, observeert met strenge blik de samenwerking tussen het matras en mij en komt tot de conclusie dat we ‘een heel goede match zijn’.

Mijn dochter, die even mee was, ziet mijn gezicht dat waarschijnlijk boekdelen spreekt en maakt zich met de hand voor de mond van het lachen uit de voeten.

Want ja, dan komt het er uit: ‘ik snap dat u het allemaal goed bedoelt mevrouw’, zeg ik: ‘maar ik wil absolúút geen stevig bed en ben al helemáál niet van plan om op mijn zij te leren slapen’. Maar de winkelmevrouw is natuurlijk ook niet van gisteren en komt onmiddellijk met een tegenargument aanzetten: ‘Maar als u op uw buik wilt blijven slapen dat moet u voor uw rug wel een stevig matras hebben dat ondersteuning biedt en dat doet deze perfect’. Waarop ik zeg dat ik het een goed gevonden compromis vind, maar ondanks dat toch ècht een zàcht matras wil.

Nou…… en daar gaan we dan naar op zoek en zo probeer ik diverse bedden uit. De vriendelijke winkeldame is het duidelijk niet eens met het matras dat ik uiteindelijk kies en legt zich er maar schoorvoetend bij neer. Dan moet er nog een bedbodem in 2 delen bij en dat vind ik heel raar want ik slaap precies in het midden van mijn bed en heb dan helemaal geen profijt van die lattenboogjes. ‘Maar van die aansluitingsnaad heeft u helemaal geen last hoor, met uw nieuwe matras voelt u daar niks van en zo’n brede bedbodem kan moeilijk door het trapgat’, wordt mij verzekerd. En ja, daar heb ik natuurlijk niks tegen in te brengen en als ze me ook nog vertelt dat ik geen nieuw ledikant nodig heb omdat alles op pootjes geplaatst kan worden, ben ik helemaal tevreden en wordt de koop gesloten.

Na een aantal weken worden de spullen bezorgd en gemonteerd. Wat ik geweldig vind, is dat de pootjes verschillende standen blijken te hebben zodat het bed lekker hoog kan komen te staan. Als ik erop zit, bungelen mijn voeten nog boven de grond en ik concludeer dat op deze manier een senioren bed compleet overbodig is. ‘Comfort bed mevrouw’,  verbetert de monteur mij, ‘wij mogen het geen senioren bed noemen’  en dat vind ik nou echt de grootse kolder. ‘Maarrr’, zegt meneer: ‘ik weet niet wat u gewend bent mevrouw , maarrr… u kunt met deze lattenbodems niet in het midden van het bed gaan liggen hoor! U moet òf links òf rechts gaan liggen, anders krijgt u daar last van!’

Ik sta met mijn oren te klapperen, wat krijgen we nou??? Ik heb speciaal een 1m.40 matras gekocht omdat ik de ruimte wil hebben en al 25 jaar in het midden van mijn bed slaap. En ik vaar uit: ‘Potverdorie, er is mij in de winkel verzekerd dat dit wel kon, want anders had ik wel een eenpersoonsbed gekozen!!’

Waarop meneer antwoordt: ‘Ja, maar dit is wel mijn ervaring en u kunt toch best proberen om links of rechts te gaan slapen?’ en dan voegt hij er tot overmaat van ramp ook nog aan toe: ‘maar pas wel op dat u er niet uit valt, want het bed staat nou zó hoog!!’

En opeens moet ik zó lachen om al die idiote adviezen dat mijn boosheid verdwijnt als sneeuw voor de zon en ik besluit al het beter-bed-weten maar met een korreltje, nee, met een grote schep zout te nemen.

En dat blijkt het beste te zijn, want na een korte wenperiode kan ik je vertellen dat ik een heerlijk matras heb, waarop ik precies in het midden en als vanouds op mijn buik van een weldadige nachtrust kan genieten en dat ook nog eens:

“zonder uit bed te vallen!!”